Our Facebook Page

Ερασιτέχνης ποδοσφαιριστής.........

Ερασιτέχνης λοιπόν ποδοσφαιριστής, σημαίνει ότι: γουστάρω το ποδόσφαιρο, κάνω το κέφι μου, το χόμπι μου, την τρέλα μου κι΄όλα αυτά σε συνδυασμό με τη δουλειά μου , τις σπουδές μου, τις οικογενειακές και τις όποιες επαγγελματικές και κοινωνικές μου υποχρεώσεις! Κάποτε παίζαμε , ακριβώς για όλα τα παραπάνω, αλλά και για κάτι ακόμα, ΜΑΤΩΝΑΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΝΕΛΑ!


Που φοράγαμε, ματώνανε παίκτες, που πραγματικά ΑΞΙΖΑΝ να ζήσουν δάφνες και διακρίσεις, που γεύονται τόσο ΑΔΙΚΑ, κάποιοι άλλοι σήμερα, μάτωναν παίκτες με πραγματικά «ΚΑΡΥΔΙΑ» που για κάποια χρόνια, όχι μόνο δεν έπαιρναν δραχμή, απεναντίας πλήρωναν και το ταξί για το γήπεδο!

Κάποια στιγμή, προς τα τέλη της 10ετίας του 80’, δυστυχώς αρκετοί παράγοντες είχαν μεγαλεπήβολα σχέδια για την ομάδα τους, κι΄άρχιζαν να τάζουν και να απαιτούν πράγματα, δίνοντας έτσι το δικαίωμα στον ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΗ ποδοσφαιριστή, ΔΙΚΑΙΩΣ να έχει κι΄αυτός απαιτήσεις, δημιουργώντας έτσι ένα «ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ», το οποίο έκανε μετάσταση και συνεχίζει να κάνει σε όλο το χώρο του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου! Παίκτες και παικτάκια, απαιτούσαν πλέον, την οικονομική συμφωνία με το σωματείο και στάθμιζαν την απόδοσή τους, ανάλογα με το αν παίρνει λιγότερα ή περισσότερα, κάποιος συμπαίκτης τους!

Μπαίνοντας για τα καλά στην 10ετία του 90’, το «καρκίνωμα» χτύπησε και τους τελευταίους ΡΟΜΑΝΤΙΚΟΥΣ παράγοντες και ποδοσφαιριστές, οι οποίοι έγιναν ΕΝΑ με τα λαμόγια του χώρου, λυμαίνοντας όλα τα υγειή σωματεία και υποσχόμενοι τίτλους και μισθούς, μοίραζαν στους παίκτες, ψεύτικες υποσχέσεις, επιταγές και γραμμάτια, τους θάμπωναν και με μια προκαταβολή και 2 μηνιάτικα και μετά ΓΕΙΑ ΣΑΣ! Κανείς βέβαια και απ’ τους μεν και απ’ τους δε, δεν καταλάβαινε ότι όλοι μαζί, συντελούσαν στην εξαφάνιση του ερασιτεχνικού ποδοσφαίρου! Αρκετά καλοί παίκτες «χάθηκαν» τότε, όταν σε πρόταση μεταγραφής από επαγγελματικό σωματείο, οι απαιτήσεις των αντίστοιχων ερασιτεχνικών, ήταν τουλάχιστον υπερβολικές, καθώς οι παράγοντες σκεπτόμενοι καθαρά την τσέπη τους και πως θα ξεπλύνουν, προηγούμενες και μετέπειτα βρωμιές, καταδίκαζαν ΠΑΙΧΤΑΡΑΔΕΣ της εποχής, πολλοί εκ των οποίων εξαφανίστηκαν και δυστυχώς, μόνο λίγοι και τυχεροί, αγωνίστηκαν σε υψηλό επίπεδο!

Οι απειλές πλέον, μεταξύ παραγόντων και ποδοσφαιριστών, ήταν σύνηθες φαινόμενο, οι μεν απειλούσαν με το κλασικό: «θα σου καρφώσω το δελτίο στο ταβάνι» και οι δε: «αν δε μου δώσεις τα λεφτά δεν ξανακατεβαίνω»! μοιραία λοιπόν το καρκίνωμα προχωρούσε και μπήκε στην 10ετία του 2000, όπου οι απειλές, τα στημένα, οι μπράβοι και η ποδοσφαιρική αλητεία, πήραν τη σκυτάλη, για να συνεχίσουν την μετάσταση του καρκινώματος και να φθείρουν το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο μέχρι το κόκαλο! Δεν υπάρχει πλέον «καθαρό» σωματείο, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων και όλοι οι παράγοντες, χαρακτηρίζονται ή τρελοί ή λαμόγια. Τρελοί, γιατί στο βωμό της δόξας και της ανόδου μιας κατηγορίας, σπαταλούσαν δεξιά κι’ αριστερά υπέρογκα ποσά, τις περισσότερες φορές άσκοπα, διαλύοντας επιχειρήσεις και οικογένειες! Λαμόγια γιατί, μέσα από τις επιχορηγήσεις, τις χορηγίες τις Ακαδημίες τις μεταγραφές και τις ψεύτικες υποσχέσεις, έβγαζαν απ’ την τσέπη τους 1000 και έβαζαν 5000!!

Βέβαια σ’ αυτήν τη 10ετία, είχαμε και μεγάλη παραγωγή «φρούτων», εγχώριας και ξένης προέλευσης! Από τα ξένα άρχισαν να καταφθάνουν καραβάνια διαφόρων εθνικοτήτων, με αγνώστων στοιχείων ταυτότητος, όπου τα δικά μας λαμόγια, αμέσως τους «βάφτιζαν» και έβρισκαν ως δια μαγείας, τα απαιτούμενα χαρτιά παραμονής, παρουσιάζοντάς τους ως τους επόμενους ροναλντίνιο!

Από την εγχώρια παραγωγή, θα στενοχωρήσω πάρα πολλούς και φίλους μάλιστα, Ερασιτέχνες ποδοσφαιριστές, οι οποίοι αγνοώντας την έννοια της παραπάνω λέξης και κατέχοντας τα ΜΙΣΑ «ΚΑΡΥΔΙΑ» των παικτών των περασμένων 10ετιών, έχοντας τη μύτη στο ταβάνι και το μυαλό στο τατουάζ και την αποτρίχωση, είναι απορίας άξιον, το πώς διαπραγματεύονται οικονομικά την παραμονή τους ή όχι στο κάθε σωματείο! Δυστυχώς μέχρι και σήμερα στο 2015 που βρισκόμαστε, υπάρχουν παράγοντες, που δίνουν χρήματα αντί ΚΛΩΤΣΙΕΣ, σε κάτι πραγματικά «ΓΑΤΑΚΙΑ», που νομίζουν οτι προσφέρουν θέαμα, παρουσιάζοντας τα ξυρισμένα τους μπουτάκια και τον βεντετισμό, σε όποιους ρομαντικούς φιλάθλους, έχουν απομείνει για να γελούν μαζί τους! Μέσα σ’ αυτό το χάλι, ευτυχώς υπάρχουν και παίκτες διαμάντια, οι οποίοι ξεχωρίζουν για την προσωπικότητά τους και την αγωνιστική τους συμπεριφορά, δυστυχώς όμως είναι λίγοι και δεν μπορούν να παρασύρουν τους πολλούς! Λόγω του ότι λοιπόν, είμαστε ΑΝΙΚΑΝΟΙ να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα του ερασιτεχνικού χώρου μόνοι μας, ήρθε η οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, για να βάλει μια τάξη. Θα κάνω μια παρένθεση εδώ, για να σας επισημάνω, ότι για οτιδήποτε καλό ή κακό συμβαίνει στον πλανήτη, η αιτία είναι γένους ΘΗΛΥΚΟΥ! Στην κορυφή του καταλόγου βέβαια, βρίσκεται κάτι που ονομάζεται…..ΓΥΝΑΙΚΑ, και ακολουθεί η κρίση, η πείνα, η δυστυχία που εδώ και καιρό, μας χτυπούν την πόρτα.

Όλα τα παραπάνω λοιπόν, ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ τους παράγοντες να ξυπνήσουν και ετοιμάσουν , μεγάλο ΧΟΥΝΕΡΙ σε κάποιους ψηλομύτες ποδοσφαιριστές και το κλάμα θα ρέει σαν νεράκι! Ήδη αρκετά σωματεία έχουν χαμηλώσει το μπάτζετ, τα πρώτα μηνύματα ελήφθησαν, κάποιοι μυαλό ΔΕΝ βάζουν, εγώ όμως βάζω ΣΤΟΙΧΗΜΑ από τώρα, με όποιον θέλει, ότι από τον ΓΕΝΑΡΗ και μετά, μετρημένα στα δάχτυλα του ΕΝΟΣ ΧΕΡΙΟΥ, θα είναι τα σωματεία που θα συνεχίσουν να πληρώνουν, ενώ όλα τα υπόλοιπα θα είναι στο «παίξε και θα δούμε» ή στο «τέλος τα λεφτά, όποιος θέλει συνεχίζει»!

Βέβαια όταν τάζεις κάτι, πρέπει να το τηρείς και να παρουσιάζεις ως σωματείο μια φερεγγυότητα, αλλά όταν και ο ποδοσφαιριστής δεν ανταποκρίνεται κι’ έρχονται και τ’ άσχημα αποτελέσματα, εμφανίζεται η γκρίνια και η μιζέρια και πάνε στην άκρη όλες οι συμφωνίες! Όλα αυτά όμως, θεωρώ ότι καλώς θα γίνουν και άργησαν κιόλας, διότι πρέπει επιτέλους να επιστρέψει το ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ, στην αρχική του μορφή, αγνό, όμορφο, παρεϊστικο, με παιδιά από τις Ακαδημίες του κάθε σωματείου, που ευτυχώς έρχονται «φουρνιές» με πλούσιο ταλέντο, των οποίων το «χαρτζιλίκι» πρέπει να είναι,το εισιτήριο για το γήπεδο και ο καφές για την γκόμενα κι΄όχι, κάτι 500σάευρα το μήνα, στον κάθε ταραμά!

Αλλά και ο παράγοντας, πρέπει να καταλάβει πλέον το ρόλο του, ο οποίος είναι, η αξιοποίηση, η καλλιέργεια και η αγωνιστική πρόοδος αυτών των παιδιών, βοηθώντας τα να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε επαγγελματικά πρωταθλήματα, με ανταλλάγματα τέτοια, που να ευνοούν την ομαλή και υγιεί συντήρηση και λειτουργία του σωματείου, ΧΩΡΙΣ ΤΥΧΟΔΙΩΚΤΙΚΑ όνειρα και υποσχέσεις!!

Ας λάβουν όλα τα παραπάνω , λίγο σοβαρά παίκτες και παράγοντες, να βάλουν στην άκρη τους εγωισμούς, να μπει ένα «φρένο» εκατέρωθεν, στις απαιτήσεις και στις υποσχέσεις, διότι όπως διαμορφώνεται η κατάσταση στην κοινωνία μας, ΘΕΛΟΥΜΕ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ, θα προσγειωθούμε σε πολλά πράγματα, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΑΝΩΜΑΛΑ! Σε πολλά πράγματα, ίσως μας κάνει κακό, αλλά στο ποδόσφαιρο, ΣΙΓΟΥΡΑ θα είναι για καλό!
(Αποψεις του Τάκη Γιαννόπουλου  που ταυτίστηκα απολυτα)
football-academies.gr